Minakowska.pl

W sylwestra 1989/90 wraz z innymi uczestnikami Europejskiego Spotkania Młodych we Wrocławiu skandowałem „Havel na Wawel” marząc o tym, by i u nas zastąpił on Prezydenta PRL W. Jaruzelskiego. Havel nie żyje, a na urząd prezydenta Czech (bo już nie Czechosłowacji) kandyduje książę Karel zu Schwarzenberg, potomek pięciorga dzieci króla Polski Kazimierza Jagiellończyka, w tym m.in. króla Polski, Wielkiego Księcia Litewskiego, króla Czech, króla Węgier i trzech ich sióstr: księżnej Pomorza, księżnej Saksonii, margrabiny Brandenburgii. Dzisiejsze: Litwa, Łotwa, Białoruś, Ukraina, Polska, Węgry, Czechy, Słowacja, Chorwacja i wschodnie Niemcy (dawne NRD)…

Przodkami Karela księcia zu Schwarzenberg są otóż m.in.:

Zygmunt I Stary (8.i18.18a), z Bożej łaski król Polski, ziemi krakowskiej, sandomierskiej, łęczyckiej, sieradzkiej, Kujaw, wielki książę Litwy, pan i dziedzic Rusi, Prus, Chełmna, Elbląga i Pomorza, książę mazowiecki

Władysław II (dw.2160), z łaski Bożej król Węgier, Czech, Dalmacji, Chorwacji, Ramy, Serbii, Galicji, Lodomerii, Kumanii i Bułgarii oraz książę Śląska i Luksemburga, jak również margrabia Moraw i Łużyc, etc.

Zofia Jagiellonka (dw.2165), księżna i margrabina Ansbach, księżna Bayreuth, matka Albrechta Hohenzollerna, ostatniego wielkiego mistrza Zakonu Krzyżackiego (w gałęzi pruskiej) i pierwszego Księcia Prus (Albrecht też jest przodkiem księcia Karela).

Anna Jagiellonka (dw.2170), z łaski Boga wielka księżna Pomorza i Kaszub, księżna Szczecina, Słupska, Wołogoszczy, Wendów, księżna Rugii etc. etc.

Barbara Jagiellonka (dw.2171), księżna Saksonii, margrabina Miśni.

To jak, bierzemy? Jak nie do Warszawy, to może na Wawel?

Przed laty, jeszcze za życia mojej babci Zofii z Radzickich Minakowskiej, w papierach rodzinnych znalazłem następujący tekst o jej dziadku; nikt nie wiedział, skąd pochodzi, powstał zapewne w latach późnych dwudziestych lub trzydziestych (Władysław Jan Kanty Chmieliński zmarł 23 czerwca 1926, dokładnie 15 lat przed ślubem swej wnuczki, Zofii Radzickiej z Wacławem Minakowskim). Zachowałem we wszystkim oryginalną pisownię. Czytaj dalej →

Konstanty Juliusz Ordon, obrońca reduty nr 54 na warszawskiej Ochocie (w 1831 r.) był Żydem. Czy Państwo o tym wiedzieli? Nie tylko pułkownik Berek Joselewicz (obrońca Pragi w 1794) czy Marek Edelman (obrońca warszawskiego Getta w 1943), ale on także. Historia ta jest bardzo ciekawa i pouczająca. Czytaj dalej →

W XVIII wieku konwersje Żydów na chrześcijaństwo wciąż były czymś wyjątkowym. Szczególnie niezwykłym przypadkiem była rodzina Herszka Kaufmana z Brodów, którego syn Meszulam po chrzcie nosił nazwisko Ludwik Zwoliński. Zięciem Meszulama Kaufmana vel Ludwika Zwolińskiego był Mateusz Neyman (zapewne również nawrócony Żyd), który został nobilitowany na sejmie 1775 r. a rok później uzyskał stworzony dla siebie herb „Spława”, w związku z czym rodzina ta przyjęła nazwisko „Spława-Neyman”. Dziś potomkowie Kaufmanów, niezwykle rozrodzeni, od dawna noszą nazwiska szlacheckie, a nawet arystokratyczne. W Wielkiej Genealogii mamy ich obecnie 374, choć to z pewnością nie wszyscy. Czytaj dalej →

Jaki procent polskich elit stanowią potomkowie dawnych królów? W ostatnich tygodniach zadano mi dwukrotnie takie pytanie (pierwszy raz zrobił to p. poseł Marcin Libicki), więc postanowiłem to policzyć. Bo to, że takowi istnieją, to oczywiste – przykłady podali chociażby R.T. Prinke i A. Sikorski w Królewskiej krwi. Ale ilu ich jest? Jak to policzyć? Spróbujmy! Czytaj dalej →

Z wielkim niesmakiem oglądam żenującą dyskusję o tym, że biedni absolwenci studiów wyższych nie mogą znaleźć pracy lub praca ta przynosi im mało pieniędzy. Niestety: dowodzi to, jak bardzo tym ludziom wystaje słoma z butów – mają to, na co zasługują.

Zaangażowanie się w tę dyskusję „Tygodnika Powszechnego” pokazuje zaś, że pismo to stoczyło się na dno i nie ma nic wspólnego z dawnym etosem inteligencji.

Moje dzieciństwo przypadło na lata 70. i 80. wieku XX. Doskonale pamiętam, jak mój dziadek, wówczas dziekan na wyższej uczelni (dziś nazywającej się szumnie Uniwersytetem Warmińsko-Mazurskim) zarabiał mniej niż sprzątaczka, pracująca w tym samym budynku. Oczywistą oczywistością było zawsze, że ludzie należący do inteligencji zarabiają mniej:  moja ś.p. mama studiowała dwa lata historię sztuki na UJ u Estreichera, ale wcześniej ukończyła technikum handlowe – dzięki temu zarabiała więcej niż mój tata, który ukończył bibliotekoznawstwo na UW i przez 41 lat był kustoszem w bibliotece Ośrodka Badań Naukowych im. W. Kętrzyńskiego.

Dla ludzi, którzy pochodzą z prawdziwej inteligencji, to co piszę, to „oczywista oczywistość”: chcesz zarabiać mniej, idź na studia i pracuj umysłowo. Kto po studiach chce być bogaty – dowodzi tym, że słoma mu z butów wystaje, jest inteligentem w pierwszym pokoleniu i znalazł się nie tam, gdzie powinien.

W ramach egzaminów na studia należy obowiązkowo wprowadzić analizę następującego tekstu Czesława Miłosza z Rodzinnej Europy, który opisuje czasy swojej młodości. Miłosz był rówieśnikiem moich dziadków, ale nasze doświadczenie było – jak widać – identyczne. Niestety, gamonie które dzisiaj śmią się nazywać „absolwentami uniwersytetów” nie będą potrafiły najprawdopodobniej przeczytać tego tekstu w całości, bo tak długa lektura przekroczy ich możliwości intelektualne: Czytaj dalej →

Ostatni miesiąc przyniósł wielkie żniwa genealogiczne – ponad 200 wybitnych postaci z Polskiego Słownika Biograficznego udało się dołączyć do naszej wielkiej rodziny (czyli do W.G.M.). Udało się to m.in. dzięki skonstruowaniu nowego narzędzia: listy poszukiwanych postaci pogrupowanych rodzinami. Na stronie tej ( http://wielcy.pl/psb_rodzinami.php ) widać, jak wiele informacji jest już zgromadzonych „na zapleczu” i czeka tylko na brakujące ogniwo…

Wśród odkryć z ostatniego miesiąca warto wymienić zwłaszcza świętego Brata Alberta Chmielowskiego, poetę Leopolda Staffa, malarzy Franciszka Smuglewicza i Maurycego Gottliba, generała Gustawa Orlicz-Dreszera, heraldyka Tadeusza Gajla, dyrygenta Mścisława Rostropowicza oraz całe zastępy wybitnych polityków, profesorów i artystów. Czytaj dalej →