Komentarze do: Ofiara mediów leży na Wawelu

Autor: Tymoteusz

Tymoteusz — Sun, 09 May 2010 11:52:01 +0000

Wspaniale Pani Minakowski, kłaniam się i dziękuję za Pańską pracę – w moim odczuciu jest ona nieoceniona!

Autor: Mekk: "Ta świnia, wyczerpana wielką ilością połogów, okłamawszy lwa, oszustwem zdobyła | flaker.pl

Tue, 27 Apr 2010 21:28:57 +0000

[...] reklama Mekk przed chwilą "Ta świnia, wyczerpana wielką ilością połogów, okłamawszy lwa, oszustwem zdobyła jego małżeństwo rzekomymi skarbami, które swym ryjem wykopała z ziemi" Współczesny styl publicystyki politycznej ma długą tradycję minakowski.pl/ofiara-media-wawel [...]

Autor: syrenka

syrenka — Fri, 16 Apr 2010 06:50:52 +0000

świetny artykuł

Autor: Adam Pietrasiewicz

Adam Pietrasiewicz — Thu, 15 Apr 2010 18:28:19 +0000

Ciekawe i pouczające.

Warto jednak zerwać z powielanym stereotypem, wedle którego przeciwnikami pochowania Lecha Kaczyńskiego na Wawelu są przeciwnicy jego prezydentury. To nieprawda. Ja nie byłem przeciwnikiem jego prezydentury i bez żadnych wątpliwości stwierdzam, że był to najlepszy prezydent w III RP. Nie zmienia to jednak faktu, że zrównywanie go w pośmiertnych honorach z Piłsudskim, którego zasługi są nieporównywalnie większe dla Polski i cywilizowanego świata jest zdecydowanie nie na miejscu.

Autor: Marek Jerzy Minakowski

Marek Jerzy Minakowski — Thu, 15 Apr 2010 17:18:15 +0000

Wg „Tęczyńskich” ś.p. Janusza Kurtyki Otto z Pilczy należał do tej samej linii Toporczyków, do której należeli Morawiccy, Baliccy, Ossolińscy i Zaklikowie – byli to potomkowie Żegoty, kasztelana krakowskiego do 1302 r. Niestety, nawet on nie wiedział (przynajmniej w r. 1997 nie podał), kim byli rodzice Ottona (dziadkowie ojczyści królowej Elżbiety).

Autor: Roman Topor-Madry

Roman Topor-Madry — Thu, 15 Apr 2010 16:23:31 +0000

Do tej pięknej historii o kontrowersjach i podnoszonej owcześnie krytyce osoby może warto dodać ze ojciec Elżbiety, Otton z Pilczy, to nie tylko starosta ruski, ale osoba przewodząca licznemu rodowi Toporów, który już wówczas nie uważał się wcale za ‘pospolity”;). Elżbieta była, jak słusznie zauważa autor, członkiem jednego z rodów zażarcie walczących na dworze o wpływy… Może tak, jak pisze Kaj Małachowski (pozdrowienia!) było coś więcej: Topory i Leliwy (mimo, że nawzajem rywalizowali) wprowadzali sobie przedstawiciela do rodziny panującej. A inni nie, np. wspomniany kard Oleśnicki! A chętnych byłoby więcej!!!
A ambicje rodzina Toporczyków miała wielkie. Historycznym, podawanym w źródłach protoplastą rodziny był Sieciech, palatyn Władysława Hermana (XI w). Sieciech, budowniczy kościoła św Andrzeja (z fortyfikacja naokoło! w bezpośrednim sasiedztwie Wawelu), faktycznie sprawował rządy w Polsce, a być może dążył także do ich całkowitego przejęcia. Tradycja rodowa każe źródeł pochodzenia sięgać dalej, nawet do małopolskich plemiennych dynastów przedpiastowskich, a w legendach do jednego z 12 wojewodów protoplasty Polaków – Lecha, lub nawet do Walgierza Wdałego;)
Znaczenie rodu wzrosło znacznie już po śmierci Ottona, kiedy przywództwo przejęła gałąź pisząca się z Tęczyna. Uczestnictwo w historycznych decyzjach (m.in. prawdopodobnie w decyzji o małżeństwie Jadwigi z Jagiełłą) oraz piastowane urzędy powodowały rozbudowę legend o starożytności rodziny, która spowodowała, że kilkaset lat później Stanisław August specjalnie jechał na ‘wycieczkę turystyczną’ by zobaczyć legendarny Tęczyn. Znacznie wcześniej, bo w 1551 roku jeden z Teczynskich opowiedział i przekonał cesarza rzymskiego narodu niemieckiego o 1000- letniej (sic!) historii rodziny a cesarz potwierdzał tytuł hrabiego Świętego Cesarstwa Rzymskiego pisząc: „et antiqua et splendorum Topororum familia, quae ente MILLE ANNOS in regno Poloniae originem habuerit”.

Niektóre takie historie i wiele innych można wyczytać z książek wybitnego historyka Średniowiecza, autora monografii Toporów, śp. Janusza Kurtyki, który dziś właśnie powraca ze Smoleńska…. Gdyby nie to….można by Go zapytać, gdzie leży Elżbieta Granowska – bowiem ten grób na Wawelu zaginął…

A Granowska (wcześniej żona 3 mężów i matka 4 dzieci), potomkini Sieciecha i wnuczka Spytka z Melsztyna była nieakceptowana. Chyba szkoda cytować, co mówił Długosz po śmierci Elżbiety, bo dziś nawet w najgorętszych sporach mimo wszystko bardziej miarkujemy języki.
Zatem spotkanie i małżeństwo Elżbiety i Jagiełly przypadkiem?:) Król z pewnością się zakochał, bo jak arcybiskup gnieźnieński nie chciał Elżbiety koronować to groził abdykacją! Choć również i tutaj może to nie miłość tylko jego słynny „upór litewski”?:)

Autor: Kaj Malachowski

Kaj Malachowski — Thu, 15 Apr 2010 15:09:16 +0000

A ja sie zastanawiam czy z tym malzenstwem to jednak o cos nie chodzilo, ze moze nie byl to tylko nieodpowiedzialny romans Krola, ale za cholere nie umiem rozkminic o co…

Autor: elistheo

elistheo — Thu, 15 Apr 2010 10:45:31 +0000

Gratulacje, piękny esej genealogiczny. Zauważam co prawda pewne rysy niespójności na monolicie teorii lecz i tak mi się podoba. W końcu naród bez historii jest jak drzewo bez korzeni więc dobrze jest te korzenie pielęgnować coby nas jakie wichry i burze nie obaliły.