samo bycie zbrodniarzem czy swietym, dla badan genealogicznych nie ma znaczenia.
Rodziny sie nie wybiera.
Ale przedstawione przez Ciebie zestawienia nie sa ani pokrewienstwem, ani powinowactwem (powinowaty to krewny malzonka). To sa serie powinowactw, ktore w sumie nie stanowia powinowactwa w sensie prawnym. Mozna by tu mowic o pewnych relacjach rodzinno-towarzyskich, ktore w przypadku Jaruzelski – Komorowski mogly istniec nawet swiadomie (choc pewnie nie istnialy), a ktore w przypadku Jaruzelski- Kaczynski nie mialy szans zaistnienia (5 relacji).
Przy okazji, z tego co pamietam nas dwoch dzieli tylko jedna taka relacja, a jak zesmy sie poznali osobiscie to nawet nie mielismy jej swiadomosci. Inna sprawa, ze ta relacja to wiek XVIII bodajze.

Nie było moją intencją postawienie znaku równości między opisywanymi tu osobami. Jestem jednak świadom, że jesteśmy skoligaceni nie tylko z osobami świętymi (jak Jan Paweł II czy św. Urszula Ledóchowska), ale i z licznymi zdrajcami czy zbrodniarzami, których można by tu wymieniać bez liku, ale przed czym się powstrzymam, by moje przeprosiny nie wyglądały na nieszczere.

Napisałem tutaj dlatego, że na stronie onetu mimo tego iż wiele osób zwróciło uwagę na błędność tytułu pozostał on niezmieniony, a podane jest tam Pana autorstwo (w formie miniakowski.pl).

O ile mi wiadomo to słowo „pokrewieństwo” odnosi się wyłącznie do osób które łączą więzy krwi, zaś dla sytuacji osób opisanych przez Pana stosuje się określenie „powinowactwo”.

Z poważaniem

Ja nie pisałem artykułu na Onecie. A autor artykułu na Onecie nie jest genealogiem i nie posługiwał się słowem „pokrewieństwo” w sensie technicznym (posiadanie wspólnego przodka), ale użył je tak, jak uważał za stosowne. Moja wiedza na temat filozofii języka pozwala mi na wysunięcie tezy, że takie rozciągnięcie denotatu pojęcia „spokrewniony” jest na gruncie języka naturalnego dopuszczalne, chociażby dlatego że nie mamy lepszego słowa, które pozwoliłoby przekazać tę treść. Dobrym przykładem, znanym językoznawstwu kognitywnemu, jest słowo „ojciec”, które dla genealoga będzie oznaczało pokrewieństwo pierwszego stopnia z osobnikiem linii męskiej o generację starszym, a tymczasem w zwrotach „ojcze nasz”, „ojciec biochemii polskiej” i „ojciec święty” mają znaczenie zupełnie do tego nieprzystające – lecz zrozumiałe zwłaszcza w oparciu o klasyczną już teorię prototypów E. Rosch i metafor Lakoffa i Johnsona.